NLD?  
Wij zijn bij de BSM therapie terecht gekomen naar aanleiding van een krantenartikel dat ik las in de Telstar.

Het heeft na het lezen van dit artikel nog een tijd geduurd voordat ik de stap nam om Annet te bellen.

Roland is met een overstrekking geboren het zgn. Kisssyndroom. Roland sliep altijd met zijn hoofd in de nek. Roland was een kind dat altijd aandacht zocht. Hij zocht ook altijd de confrontatie op. Dat gaf veel problemen met leeftijdsgenoten, maar ook met kinderen die veel ouder waren dan hij en met volwassenen. Roland is ook een kind dat de discussie aangaat maar ook heel boos kon worden als hij zich onredelijk vond behandeld. Zijn energie kon hij goed kwijt raken door heel hard te rennen. Voetbal was dan ook een uitstekende sport voor hem.

Voor ons en zijn omgeving viel hier nog mee te leven. Wel merkte ik dat wanneer Roland erg boos was ik de enige was die hem kon troosten en tot rust kon brengen door hem dicht tegen mij aan te nemen en zijn hoofd naar voor te buigen.

Naast zijn gedragsprobleem ontstond ook een probleem op het gebied van rekenen en bleef hij in de groei achter. Ik zag dat hij niet lekker in zijn vel zat. Hij zat als het ware gevangen in zijn eigen lichaam.

Voor mij was de tijd toen rijp om hulp te gaan zoeken voor Roland en heb ik contact opgenomen met Annet.

Na een uitgebreid intake gesprek met mij, waarbij Roland ook duidelijk bij werd betrokken heeft Annet een persoonlijk behandelplan opgesteld.

Samen zijn wij het behandel traject ingegaan. Gelijktijdig ging Roland ook voor behandeling naar de Osteopaat. Dhr. Seelen had alle informatie al van Annet gekregen en zo kon hij zonder tijdverlies aan de behandeling beginnen.

Langzaam maar zeker zagen wij vooruitgang bij Roland, hij kwam beter in zijn vel te zitten. Hij had weer ruimte in zijn lichaam om te ontwikkelen en te groeien. Na ruim een jaar intensieve therapie waarbij de ondersteuning van de ouders en de overige gezinsleden heel belangrijk was is Roland klaar met zijn therapie. Hij is veranderd in een rustige nog wel gelukkig ondeugende jongen die stevig in zijn schoenen staat. Hij zoekt niet meer de confrontatie op en weet de zaken beter te relatieveren.

Roland is na de zomervakantie gestart op de middelbare school. Hij zit zo goed in zijn vel. Vanuit de basisschool heeft hij het advies kader/theoretische leerweg meegekregen, maar Roland is zo gemotiveerd en werkt zo hard dat wanneer het zo goed gaat, hij waarschijnlijk het tweede jaar de overstap mag maken naar theoretische leerweg/Havo.

Terug kijkend op de therapie, kan ik zeggen dat ik heel enthousiast ben, het is heel intensief en niet alleen het kind gaat in therapie, maar ook de begeleidend ouder. De rol van de ouder is hierin heel belangrijk.

Annet bedankt voor het vertrouwen en je hulp.

Marja Amsterdam

Eigen verhaal van Roland Amsterdam:

BSM staat voor Brain Stimulaition Method. Ofwel een hersen stimulerende methode.

Ik ben daar heen gegaan omdat ik moeite heb met rekenen en ik heel snel boos kon worden. Ik vond dit heel vervelend, daardoor at ik niet goed en groeide ik niet goed en ging het op school ook allemaal niet zo goed.

Na een gesprek, met Annet Post van ongeveer drie uur, heeft zij een behandelplan voor mij opgesteld. Zij vertelde dat ik een soort van gevangen zit in mijn eigen lichaam waardoor ik niet goed kan ontwikkelen en dat er in het gedeelte van mijn hersenen waar ik mee reken ook geen rek meer zit.

Het zit zo, je hebt een vlies om je hersenen, dat vlies kan uitrekken, maar bij mij stond dat zo gespannen dat die rek er niet meer inzat.

Toen moest ik samen met mijn moeder allerlei oefeningen doen iedere avond en ik moest anders gaan eten. Zoals meer vette vis, havermout, biologische appelsap enzovoort. Ook moest ik naar een osteopaat voor extra oefeningen. Deze oefeningen waren niet altijd even fijn, maar ik merkte wel dat ik me steeds beter ging voelen en ook werd ik rustiger. Ik kwam weer beter in mijn vel te zitten. Ik ben bij elkaar

zo'n 6 keer naar de osteopaat geweest en ben ik ruim een jaar bezig geweest met de BSM therapie. Begin van dit schooljaar mocht ik afbouwen en ik voel me nu goed. Vind ik dat het rekenen beter gaat en ik kan nu goed omgaan met moeilijke situaties. Ik denk nu eerst na en word ik daardoor niet zo gauw meer boos.

---

Angst

Begin januari 2007 kwam mijn oudste dochter (toen 8 jaar) 's avonds in een soort hallucinatie-toestand terecht. Ze was voor alles en iedereen bang, ze wist niets meer, en ze geraakte ook niet uit deze toestand. Dit was een heel nare ervaring die ongeveer 2,5 uur duurde. Ik heb haar uiteindelijk in ons bed in slaap gekregen. Ik dacht dat het hiermee afgedaan was. Maar toen begon het eigenlijk. Elke avond, wanneer ze op de rand van slapen/waken kwam, schrok ze als het ware weer wakker en zag ze "dingen". Ze durfde daarna niet meer te gaan slapen. Ik zat soms nachten met haar op. Slapen deden zij en ik nauwelijks meer. 6 weken lang heeft ze bij mij in bed geslapen, zodat ik haar hand kon vasthouden bij het inslapen. Ook overdag was ze overal bang voor en op school ging het ook niet goed. We waren beiden zeer vermoeid. Inmiddels had ik mijn verhaal gedaan aan een vriendin van mijn zus. Die vriendin is Nei-therapeute en Reiki-master. Zij verwees mij door naar een collega van haar die wel met kinderen werkt. Die collega hoorde mijn verhaal, stelde enkele vragen over haar geboorte en gaf me het advies om contact op te nemen met osteopaat F. de Bakker in het Zeeuwse Eede.

Wij zijn daar uiteindelijk in februari 2007 met haar terecht gekomen. Al vanaf de eerste behandeling hadden wij een ander kind in huis.

Als aanvulling op de osteopatische behandeling werd ons geadviseerd om met haar BSM-therapie te volgen. En zo kwam ik terecht bij Annet Post in Delfgauw. Ze ontwikkelde, samen met de osteopaat, een specifiek oefenprogramma. De oefeningen waren heel verschillend van aard en ik vroeg me af en toe wel af wat het gooien van een bal voor invloed had op haar slaap gedrag! Maar het werkte. Ook af en toe in de negatieve richting; ze kon dan ineens niet meer slapen na het toevoegen van een nieuwe oefening! We lieten dan de betreffende oefening achterwege en vervolgens sliep ze weer als een roos. Ook voedingssupplementen werden eerst getest voordat mijn dochter die mocht gaan gebruiken. Annet heeft me een heleboel uitgelegd over het functioneren van de hersenen, ondersteund door het tonen van diverse tekeningen. Ik moet eerlijk zeggen, dat dit alles me af en toe wel boven m'n pet ging. Maar wat mij het meest heeft overtuigd zijn de resultaten die we bereikt hebben bij mijn dochter. Ik hoefde niet te weten hoe het werkte, belangrijker was dat het werkte. En het heeft gewerkt. Achteraf vielen alle puzzelstukjes op hun plek. Geen onzeker kind meer, dat zich vaak onbegrepen voelde. Een kind dat de spanningen makkelijker van zich af kon laten glijden. Een kind dat gewoon in bed ging liggen en de slaap kon vatten zonder er tig-keer per avond uit te komen. Een kind dat niet meer elke avond na een half uur slapen wakker werd en naar beneden kwam. Een kind dat op school geen ‘gevoelensboekje' meer nodig had om haar nare gevoelens een plek te geven. Een kind dat niet meer voor van alles en nog wat bang was. En misschien wel het belangrijkste: een kind dat weer kind kan zijn.

In maart 2008 zijn we gestopt met de BSM-therapie, in overleg met Annet. Wij waren tevreden over het bereikte resultaat.

Manita Coolen, 28 juli 2008

---

Onrustig gedrag, slechte concentratie 

Fam. van Zuylen: al jaren lang vinden wij dat onze zoon de rust niet kan vinden, dit uitte zich met name in onrustige gedragingen, slechte concentratie en niet goed luisteren. Al vanaf dat hij is geboren is het duidelijk dat hij zeer gevoelig is voor alles wat er om hem heen gebeurd.
Er zijn veel perioden geweest waarin wij bemerkten dat hij zich niet goed voelde in zijn eigen lijf, hij kreeg meer en meer last van zijn eigen onrust.

Luisteren naar wat je zei (ook op school) was moeilijk; vaak was hij het begin van de zin alweer vergeten voordat de gehele zin af was. Daarnaast kon hij ook niet herhalen wat je zojuist had gezegd. Ook met praten had hij moeite; bij de logopedie bleek uiteindelijk dat zijn auditieve geheugen niet leeftijdsadequaat was, maar ver beneden zijn leeftijd.

Toen wij de folder van Annet zagen, twijfelden we dan ook geen minuut en we hebben haar gebeld. Na de eerste afspraak kregen we oefeningen voor onze zoon mee naar huis. Het was heel prettig om te merken dat deze vorm van therapie heel goed op het kind is afgestemd en dat onze zoon het oefenen als prettig ervaart. Al na een paar weken merkte we dat het wat met hem deed. Zijn gezichtsveld verkleinde waardoor hij niet meer overal op hoefde te reageren; hij dus kreeg meer rust.

Na een aantal maanden bleek zijn auditieve geheugen met grote sprongen vooruit te zijn gegaan, hij scoorde nu boven gemiddeld !!

We zijn verbaasd over hoe hij met meer rust ergens kan lopen. Als we wat tegen hem zeggen hoort hij ons, hij kan onze ‘boodschap' herhalen en kan daardoor ook meer onthouden en opdrachtjes uitvoeren. Hij kan veel meer voldoen aan wat anderen van hem vragen en verwachten (zo ook op school).

Wat eigenlijk het meest belangrijke is..... hij voelt zich goed; hij zit beter in zijn vel.

We zijn er nog niet maar we hebben er alle vertrouwen in dat het puntje op i er met deze therapie op korte termijn zeker komt.

Annet, bedankt.

---

Lezen en concentratie

In maart 2006 kwamen Jochem en ik voor het eerst bij Annet. De reden daarvan was dat Jochem thuis en in de klas moeite had met lezen en met zijn concentratie. Tijdens het kennismakingsgesprek deed Annet een paar testjes met hem en al snel bleek dat hij de beelden die hij zag niet goed weer kon geven. We kregen een aantal oefeningen mee en zijn daar mee aan de slag gegaan. Al vrij snel zagen we een verandering in Jochem plaatsvinden en dat heeft zich, met enkele ups en downs, voortgezet. Hij kwam lekkerder in z'n vel te zitten, kon z'n concentratie langer vasthouden en ging met lezen ook aanmerkelijk vooruit. Dit laatste zal altijd wel wat moeilijker blijven, omdat hij ook op het randje van dyslexie zit. Maar ook daarvoor hebben we oefeningen meegekregen van Annet die hopelijk bijdragen aan een positieve ontwikkeling.

Nog één opmerkelijke ontdekking die we gedaan hebben: we hadden nieuwe schoenen voor Jochem gekocht.. De weken erna zat hij steeds minder lekker in zijn vel en werd het er voor hem en voor ons niet makkelijker op. We gingen naar Annet om de mogelijke oorzaak daarvan op te sporen en uiteindelijk kwamen we bij de mogelijkheid uit dat het aan zijn nieuwe schoenen lag. In deze nieuwe schoenen zit juist op de adrenaline-reflexpunten op je voetzool een verhoging, waardoor deze punten gestimuleerd worden. Blijkbaar was dat voor Jochem op dat moment net teveel van het goede. We namen de proef op de som en kochten voor niet teveel geld andere schoenen en binnen een week of twee was het weer de oude Jochem, vrolijk en gezellig! Ook daarvoor kan een bezoekje aan Annet erg nuttig zijn!

Nu, na ruim een jaar, gaan we de oefeningen afbouwen (tot genoegen van Jochem die er ook niet zoveel zin meer in heeft). Hij is er enorm mee vooruit gegaan en heeft zich goed ontwikkeld. Als ouder moet je je wel realiseren dat je consequent de oefeningen met je kind moet doen en dat dit tijd kost. Maar dan bereik je ook wat!

---

ADHD

Moeder: "Bij mijn zoon van 5 dacht de juf op school dat hij ADHD zou hebben. Het was maar de vraag of hij naar groep 3 kon. Erg bezorgd over dit nieuws kwam ik de folder van Annet tegen. Inmiddels zijn we 6 maanden verder. Hij heeft nog wel wat moeite met op z'n stoel blijven zitten maar hij is nu echt toe aan groep 3. Hij is in staat om te gaan leren. Hij kan zich concentreren, hij is veel rustiger en wordt steeds liever.

Annet: dit jongetje had moeite om zijn gedrag te remmen. Zijn hersenen waren nog niet uitgerijpt genoeg om de vraag van school aan te kunnen. En nu wel!

---

ADD

Moeder: "Vorig jaar zei de juffrouw van groep 4 van mijn zoontje dat zij vermoedde dat hij ADD heeft. Zelf hebben wij al sinds zijn kleutertijd geconstateerd dat hij regelmatig 'in dromenland' is. Tot groep 3 heeft dat niet tot problemen geleid. In groep 3 hebben wij op advies van de jufrouw zijn ogen en oren laten controleren. Dat was allemaal in orde. De juffrouw constateerde dat hij erg afwezig was in de klas. Verder had hij problemen met lezen en taal in het algemeen.

Nadat in groep 4 het vermoeden van ADD was geuit, zijn wij op advies van de school concentratie oefeningen met hem gaan doen. Dit had geen of heel weinig effect.
Wij zijn voor de zomervakantie gestart met de BSM therapie. Wij merkten direct al enige verbetering in zijn alertheid. Hij maakte 'scherpe' opmerkingen die hij voordien nooit maakte! Toen wij tijdens onze vakantie de oefeningen tijdelijk hebben onderbroken, zagen wij direct de gevolgen hiervan. Hij 'gleed' weer terug in zijn droomwereld en was weer suffig en niet 'scherp'. Gelukkig herstelde hij zich snel nadat wij de oefeningen na de vakantie weer oppakten.

Wij vinden dat hij zich steeds meer bewust is van zijn omgeving; dingen die hem voordien niet opvielen, vallen hem nu wel op. Ook al gaat het niet heel snel, wij constateren wel verbetering."

Annet: Na uitgebreid onderzoek bleek dat bij dit jongetje een vertraging optreedt bij het verwerken van de gehoorprikkels en de visuele prikkels. Ook was hij gevoelig voor de aanwezigheid van zuurstof in het klaslokaal. De oefeningen maken hem alerter. Nu krijgt zijn brein de kans om te leren. Op school krijgt hij nu extra lesaanbod om de schade van groep 3 en 4 in te halen. De moeder heeft regelmatig contact met de juf van school.

---

ADD
Moeder: Mijn jongste zoon (11 jaar) heeft problemen op school, met name heeft hij een achterstand met rekenen en lezen. Ook heeft hij een heel slecht handschrift.

Aangezien het een nogal dromerig kind is met een hele grote fantasiewereld, snel is afgeleid en zich daardoor moeilijk kan concentreren in de klas, had ik het advies gekregen om hem door een psycholoog te laten onderzoeken.

De uitslag van dit onderzoek kwam pas na 3 maanden (!). De psycholoog had het vermoeden dat mijn zoon ADD heeft. Haar advies was zo snel mogelijk met proefmedicatie beginnen en als dat aanslaat, heeft hij echt ADD!

Aangezien ik mijn twijfels had, en dit een hele vreemde manier van diagnose stellen vond, ben ik op zoek gegaan naar een alternatieve methode om er achter te komen waarom mijn zoon moeite heeft met lezen en rekenen. Thuis merkte ik hier namelijk niets van. Hij leest de moeilijkste woorden en teksten, en begrijpt ook wat hij leest. Hij leest alleen niet snel. Rekenen kan hij ook heel goed.

Het is natuurlijk mogelijk dat dat komt omdat het thuis rustiger is dan in een klas met 30 kinderen en dat daar het probleem grotendeels zit.

Ook heeft hij sterk de neiging weg te zakken in zijn fantasiewereld als het niet ‘interessant' genoeg is voor hem, bijvoorbeeld met geschiedenis. De lesstof kan hij niet in zich opnemen en goed onthouden, omdat hij dit gewoon saai vindt.

Naar mijn idee klopte er dus niet veel van het rapport en de diagnose van de psycholoog en zo kwam ik bij Annet Post terecht.

Zij maakte een behandelplan en wij gingen aan de slag met haar oefeningen. Dit sprak mij veel meer aan, omdat hiermee mijn zoon niet aan levenslange medicatie hoefde terwijl ik nog niet eens weet of dit wel echt nodig is! En ik had het gevoel dat ik zelf meewerkte aan zijn vooruitgang. De oefeningen vind hij zelf ook erg leuk om te doen, dus het is niet belastend voor hem.

Na een korte tijd merkte ik dat mijn zoon veel meer energie kreeg en meer zin in dingen om te doen. Hij veranderde echt. Later werden ook zijn prestaties op school een stukje beter. Het gaat langzaam, en we zijn er nog lang niet, maar ik heb wel heel veel vertrouwen in deze methode. Ik ben in ieder geval heel blij dat ik mijn gevoel heb gevolgd en bij Annet terecht ben gekomen.

Annet: dit jongetje had vooral hinder van een te sterk schommelende bloesuikerspeigel. Nu dat gereguleerd wordt, is hij veel actiever en alerter. Hierdoor kan hij de lesstof zich beter eigen maken.

---

Dyslexie

Moeder: "mijn zoon kreeg in groep 3 problemen met zijn gedrag en met taal. Op school vermoedden ze dyslexie. Ik schrok want mijn andere zoon is dyslectisch en daar zijn we nog mee aan het tobben. Ik wilde dat graag voor zijn.
Voor de zomervakantie zijn we begonnen met de oefeningen en al gauw ging het beter. Ik heb onlangs een gesprek met de leerkracht gehad uit groep 4, waar mijn zoon nu in zit. Ze vertelde me dat ze gehoord had van de vorige juf, dat mijn zoon erg lastig was en veel moeite had met taal. Maar tot nu toe had ze er niets van gemerkt. Ze had zelfs kinderen in de klas die minder presteerden. Ik ben blij dat ik ben begonnen met de oefeningen. Ik hoop dat we de extra begeleiding en extra lessen niet meer nodig hebben." Annet: bij dit jongetje was de darmwerking niet optimaal door onder andere een snelle bevalling. Daarom kon hij onvoldoende voedingsstoffen opnemen die hij nodig heeft om te kunnen leren en beheersen. Ook kwamen de gehoorprikkels onvoldoende door. Zijn taalontwikkeling blijft een aandachtspunt. Naast het behandelplan heeft hij extra leeswerk meegekregen. Ik ben blij dat hij zo snel opknapt.

---

PDD-NOS verdenking 
Moeder: vanaf V zijn vierde jaar, werden zijn gedrag en houding een probleem op school en in situaties buitenshuis. V is erg ondernemend en niet bang uitgevallen en houdt erg van een lolletje. V was erg gesloten, ik als moeder wist echt niet wat er door zijn hoofd ging, hij wees mij ook af en wilde geen lichamelijk contact. Op school gooide hij vaak werkjes om, ging veel zijn eigen gang. Was moeilijk te corrigeren, toonde geen emoties of berouw. V was vijf jaar toen we bij Annet terecht kwamen, ik was echt wanhopig, wat moet er van deze jongen worden. Binnen twee maanden therapie, kreeg ik spontaan een zoen en wilde hij geknuffeld worden. Hij aanvaarde straffen beter, kan beter luisteren naar wat je zegt. V wilde niet naar groep 3 want lezen dat is iets wat hij niet zou leren. Het was ook te zien dat hij er moeite mee had, maar nu zit hij een half jaar op school in groep 3, rekenen en lezen gaan hem goed af, spelling nog beter. Zijn gedrag is nog wel eens storend, maar voor mij stukken beter te hanteren. V zit beter in zijn vel en ervaart de oefeningen als prettig,want vraagt er vaak naar. Annet: dit jongetje had vooral moeite met het onderscheiden van geluid. Daarbij waren zijn bijnieren niet sterk genoeg waardoor stil zitten nagenoeg onmogelijk was.

 

---

Autisme

Dit is het verhaal van onze zoon Ginji. Op 11 februari 2004 zag Ginji, via de zittende baarmethode op de bevallingskruk, het levenslicht. Hij werd 18 dagen te vroeg geboren en kon de eerste dagen na zijn geboorte niet zijn temperatuur vast houden. Wij moesten hem warm houden. Na een paar dagen kon hij het zelf en hij groeide op tot een normale baby. Bij een bezoek aan het consultatie bureau kregen wij te horen dat Ginji een spreidbroekje nodig had. Zo gezegd zo gedaan. Na 6 maanden was een spreidbroekje bleek alles weer goed te zijn.
Ik zag in Ginji gedrag geen problemen, hij was immers een lief en rustig kereltje en hij gaf weinig tot geen last, het ideale kind. Mijn vrouw dacht er anders over, zij had mij al meerdere malen verteld dat er iets mis was met Ginji, zij dacht aan autisme, wat een onzin, dacht ik. Maar inderdaad, Ginji luisterde inderdaad slecht, reageerde niet op zijn naam enz. Wij hebben dit toen aangegeven op het consultatiebureau en zij hebben Ginji, via onze huisarts, doorverwezen naar de Koninklijke Auris groep om zijn gehoor te laten testen. Er bleek inderdaad iets mis met zijn gehoor, Ginji moest buisjes in zijn oren en zijn amandelen moesten verwijderd worden. Na deze ingreep reageerde Ginji beter op zijn naam en de dingen die wij zeiden. Desalniettemin gedroeg hij zich anders dan zijn broer.

Wij hebben Ginji zijn gedrag wederom aangekaart bij onze huisarts en het consultatiebureau. Zij hebben ons wederom doorverwezen naar de Koninklijke Auris groep. Daar is Ginji onderzocht en er werd gedacht aan een stoornis binnen het autistisch spectrum. Hierna is Ginji doorverwezen naar de BAVO RNO (Rotterdam). Ik was heel blij met dit nieuws. Ik taste al langere tijd in het duister en was er van overtuigd dat Ginji nu op de juiste plek terecht zou komen en de hulp zou krijgen die hij nodig heeft. Bij de BAVO RNO is Ginji één dag per week gedurende 9 weken onder observatie geplaatst bij de jeugdafdeling genaamd Babylon. Hier was ik zelf ook aanwezig. Ginji moest daar heel gericht, systematisch en consequent spelen, eten, drinken en liedjes zingen. Het liedjes zingen was jammer want hij praat nog niet. Op Babylon werd Ginji ook onderworpen aan een psychologisch, psychiatrisch en medisch onderzoek. Van dit alles werd een rapport gemaakt en Ginji kreeg de diagnose klassiek autistisch.

De BAVO RNO heeft toen een plekje voor hem geregeld in het MKD. Ginji zou daar vijf dagen naar toe gaan. Na een maand was er de evaluatie waar wij te horen kregen dat het MKD eigenlijk niet de juiste plaats was voor Ginji en Ginji naar het KDC zou moeten. Daar gaat Ginji nu vanaf september 2007 ook naar toe. Bij Ginji's aankomst op het MKD kregen wij ook een ambulante medewerkster toegewezen. Zij heeft ons erg goed geholpen en was zeer betrokken bij de ontwikkeling van Ginji.

Ik was erachter gekomen dat wij via de geijkte weg wel de juiste opvang voor Ginji konden krijgen maar dat er geen hulp was met betrekking tot verbetering in Ginji's gedrag. Ik kreeg sterk de indruk dat de zorginstellingen langs elkaar heen werken en dat zij niet ten volste op de hoogte zijn van alle methoden die er zijn ontwikkeld om kinderen met een stoornis binnen het autistisch spectrum te helpen. Kortom ik taste in het duister met betrekking tot mogelijkheden.

En tegen die tijd ontmoette ik Annet via een collega. Ik was nieuwsgierig naar de BSM methode geworden nadat ik erover had gelezen maar ik zat tegen de prijs van de behandeling op te hikken, een behandeling die NIET vergoed wordt door de zorgverzekeraar. Desalniettemin ben ik toch een gesprek aangegaan met Annet en ik heb haar eerlijk verteld dat ik tegen de koste aanhikte. Annet keek mij verbaasd aan en zei "maar heb je dan geen rugzakje?" Daar had ik nog niet van gehoord. Annet wees mij erop dat er een een Persoons Gebonden Budget is voor mensen met een lichamelijke of geestelijke handicap. Dit is voor kinderen aan te vragen bij bureau Jeugdzorg. Om dit aan te vragen kan ik een ieder aanraden dit in samenwerking te doen met jullie ambulante gezinshulp. Ik was namelijk zo stoer om het alleen te doen wat resulteerde in een afwijzing van het PGB, iets waar wij, gezien Ginji's situatie 100% recht op hebben. Bij de tweede aanvraag heb ik het geregeld via onze ambulante gezinshulp, zij heeft een belangrijke rol gespeeld in onze PGB aanvraag en de plaatsing van Ginji op het KDC.

Tijdens onze eerste sessie met Annet hadden wij een vraaggesprek, zij stelde vragen en ik gaf antwoord. Annet stelde vragen die ik al meerdere keren had beantwoord voor de zorginstellingen maar zij stelde ook compleet nieuwe vragen zoals "hoe is Ginji's zijn ontlasting" en Annet was de eerste die in ging over Ginji's zittende bevalling. Annet merkte vrijwel direct op dat het niet helemaal goed zat met Ginji's spijsvertering. Annet gaf ons tips voor een dieet, gaf oefeningetjes mee voor thuis en verwees ons door naar een osteopaat.

Wij zijn nu een paar maanden verder met deze behandeling en zijn in totaal drie keer bij de osteopaat geweest. Wij zin verandering in Ginji's gedrag, wij zien sinds lange tijd een vooruitgang in zijn ontwikkeling en in zijn lichamelijke groei.